Search
..

ဓားျပလူဆိုးႀကီးဘ၀ မွ အျမင့္ဆုံးေနရာကိုတက္လွမ္းခဲ့သူ (သုိ႔) သဲအင္းဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ရွင္ဥကၠဌရဲ႕ဘ၀ျဖစ္စဥ္

ဓားျပလူဆိုးႀကီးဘ၀ မွ အျမင့္ဆုံးေနရာကိုတက္လွမ္းခဲ့သူ (သုိ႔) သဲအင္းဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ရွင္ဥကၠဌရဲ႕ဘ၀ျဖစ္စဥ္

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သဲအင္းဂူ ဆရာေတာ္ အေလာင္း အလ်ာကို ရန္ကုန္တိုင္း၊ ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕နယ္၊ ေႏွာကုန္း ေက်းရြာေန ဦးေသာ္တာ၊ ေဒၚမယ္အံ့တို႔မွ ၁၂၇၄ ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆန္း (၁၀)ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔ နံနက္ (၈:၀၀)နာရီ အခ်ိန္တြင္ မီး႐ွဴးသန္႔စင္ ဖြားျမင္ ေတာ္မူပါသည္။ ေမြးခ်င္း (၇)ေယာက္ ႐ွိသည္တြင္ တတိယေျမာက္ သားရတနာ ျဖစ္ပါသည္။

ဆရာေတာ္ အေလာင္းလ်ာကို မိဘမ်ားမွ အသက္အ႐ြယ္ ငယ္စဥ္ကပင္ ေက်ာင္းထား စာသင္ ေစခဲ့ေသာ္လည္း စာေပပညာ ထူးခြ်န္စြာ တတ္ေျမာက္ျခင္း မ႐ွိခဲ့ဘဲ ျမန္မာစာ သင္ပုန္းၾကီး အဆင့္ျဖင့္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွ ေက်ာင္းထြက္ ခဲ့ရပါသည္။ ဆရာေတာ္ အေလာင္း အလ်ာသည္ အသက္(၁၅)ႏွစ္ အ႐ြယ္မွာ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ၿပီး အသက္ (၄၅)ႏွစ္ တိုင္ေအာင္ ေကာင္းဆိုး ႏွစ္ေထြ ေရာႁပြန္းသည့္ ေလာကီဓမၼ သဘာ၀ တရားမ်ားကို ေတြ႔ၾကံဳ ခံစား ခဲ့ရပါသည္။

အိမ္ေထာင္ ၄- ႀကိမ္ ျပဳခဲ့သည္။ သားေကြ်းမႈ မယားေကြ်းမႈ အတြက္ အသက္ ၄၆-ႏွစ္ အရြယ္အထိ အရက္သမား၊ ေလာင္းကစားသမား၊ ေၾကးစားလူမိုက္၊ ဓားျပဗိုလ္ ဘဝတို႔ျဖင့္ အကုသိုလ္ မ်ဳိးစံု က်ဴးလြန္ရင္း အစိုးရ အျပစ္ဒဏ္မ်ားလဲ က်ခံခဲ့ရသည္။ တစ္ေန႔ ဇနီးသည္ ဝယ္လာေသာ စာမတတ္သည့္ စြန္းလြန္း ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အေၾကာင္း စာအုပ္ကို ရုပ္ပံုမ်ား ၾကည့္ရင္း သတိပဌာန္ ေလးပါးကို စာလံုးေပါင္း ဖတ္ၾကည့္ၿပီး ”သူေတာင္ ရဟႏၲာျဖစ္ရင္ ငါလဲ က်င့္ရင္ ျဖစ္မွာပဲ” ဟု တရားက်င့္လိုစိတ္ စတင္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါသည္။

ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ဓားျပတိုက္ ရာတြင္ ဦးေခါင္းကို ဓားခုတ္ခံရၿပီး သံေဝဂ အႀကီးအက်ယ္ ရခဲ့သည္။ ၇-ရက္အၾကာ ဒဏ္ရာ သက္သာေသာ အခါ စြန္းလြန္းစာအုပ္ ယူၿပီး ေမွာ္ဘီ ေႏွာကုန္းရြာ ေက်ာင္းေလးေက်ာင္း သိမ္ထဲတြင္ ၉-ပါးသီလ ခံယူကာ တံခါးပိတ္ၿပီး ”လူေသလွ်င္ေသ မေသလွ်င္ ကိေလသာေသ” ဟု ျပင္းျပေသာ စိတ္ျဖင့္ ဝင္ေလ ထြက္ေလ ႏွာသီးဖ်ား ထိသည္ကို သတိျဖင့္ မျပတ္ရႈမွတ္ပါေတာ့သည္။

ဆရာေတာ္ အေလာင္းလ်ာသည္ သံေ၀ဂရၿပီး ဇာတိခ်က္ေႂကြ ေမြးရပ္ေျမ ျဖစ္ေသာ ေက်ာင္းကေလး သိမ္အတြင္း၀ယ္ (၁၃၂၁) ခုႏွစ္၊ ေတာ္သလင္း လဆန္း (၆)ရက္၊ တနလာၤေန႔တြင္ စတင္၍ သတိပ႒ာန္ တရားကို မနားမေန က်င့္ၾကံပြားမ်ား အားထုတ္ခဲ့ရာ

၁၃၂၁ခုႏွစ္ ေတာ္သလင္း လဆန္း (၁၁)ရက္ စေနေန႔ မြန္းလြဲသာသာ အခ်ိန္တြင္ ပထမမဂ္ကို လည္းေကာင္း၊၁၃၂၁ခုႏွစ္ သီတင္းကြ်တ္ လဆန္း (၉)ရက္ စေနေန႔၊ အမႀကီး ေဒၚဖြားစိန္၏ ၿခံ အုန္းႏွဲပင္ ေအာက္တြင္ ဒုတိယမဂ္ကို လည္းေကာင္း၊၁၃၂၁ခုႏွစ္ တေပါင္း လျပည့္ေက်ာ္(၄)ရက္ အဂၤါေန႔ ညေန (၃)နာရီ အခ်ိန္ အုန္းႏွဲပင္ႏွင့္ မနီးမေ၀း အေနာက္ေျမာက္ အရပ္ေနရာ၌ တတိယမဂ္ ကိုလည္းေကာင္း ရ႐ွိေတာ္ မူပါသည္။

ဆရာေတာ္ အေလာင္းလ်ာသည္ တတိယမဂ္ကို ရၿပီးသည့္ အခ်ိန္ မွစ၍ ျဖဴနီေၾကာင္ၾကား အ၀တ္မ်ား ၀တ္ဆင္ျခင္းကို မျပဳေတာ့ဘဲ ပိတ္ျဖဴ အ၀တ္ကိ္ုသာ ၀တ္ဆင္ ပါေတာ့သည္။ အနာဂတ္ ကာလတြင္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ အာ႐ုံ နမိတ္ထူး မ်ားကိုလည္း ျမင္၍ ၾကိဳတင္ကာ မိန့္ႁမြက္ခဲ့သည္မွာ-

ေႏွာကုန္း ေက်း႐ြာ၏ အေရွ႕ဖက္ ပ်ဥ္ေထာင္တြင္း ကုန္းေျမ ေနရာတြင္ ၾကက္ပ်ံမက် စည္ကားေသာ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီး ျဖစ္ေပၚ လာလိမ့္မည္။ဤ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးသည္ သာသနာ့ မ႑ိဳင္ႀကီး ျဖစ္ၿပီး လာေရာက္ ႏွီးေႏွာ ၾကလိမ့္မည္ ဟူေသာ စကားေတာ္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။

ဆရာေတာ္ အေလာင္းလ်ာသည္ ပိတ္ျဖဴ၀တ္ႏွင့္ တစ္ႏွစ္မွ် ေနၿပီးေနာက္ ရဟန္း၀တ္ရန္ ၀န္ခံၿပီး ၁၃၂၂ခုႏွစ္ တေပါင္းလတြင္ မယ္ေတာ္ၾကီး ေဒၚမယ္အံ့ႏွင့္ ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕ေန ဦးစုရ အမွဴးျပဳေသာ ဒါယိကာ၊ ဒါယိကာမမ်ား၏ ပစၥယာႏုဂၢဟကို ခံယူကာ ေႏွာကုန္းေက်း႐ြာ ခ႑ာသိမ္ေတာ္ အတြင္း၌ ေက်ာင္းၾကီး ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱပညိႁႏၵိယကို ဥပဇၩာယ္ျပဳ၍ ျမင့္ျမတ္ေသာ အထက္တန္း ရဟန္းအျဖစ္ ရ႐ွိကာ ဦးဥကၠဌ ဟူေသာ ဘြဲ႕အမည္ကို ရေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။

ရဟန္း ျဖစ္ခ်ိန္ မွစ၍ ဆရာေတာ္သည္ တရားကို မနားမေန ဆက္လက္ၿပီး ပြားမ်ား အားထုတ္ခဲ့ရာ ၁၃၂၃ခုႏွစ္ နယုန္ လျပည့္ေက်ာ္ (၂)ရက္ စေနေန႔ နံနက္ (၈:၀၀) နာရီႏွင့္ (၉:၀၀)နာရီ ၾကားအခ်ိ္န္တြင္ ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕ ရဟန္းဒါယကာ ဦးစုရ ေနအိမ္တြင္ စတုတၳမဂ္ကိ္ု ရ႐ွိေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ စတင္ တရားအားထုတ္ခ်ိန္မွ တြက္ေသာ္ လေပါင္း- ၂၀ ႏွင့္၊ ရက္ေပါင္း ၁၃-ရက္ ၾကာခဲ့သည္။ ၁၃၂၃ခုႏွစ္ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔ ရန္ကုန္တိုင္း၊ ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕နယ္ ေႏွာကုန္းေက်း႐ြာ၏ အေရွ႕ဖက္ ပ်ဥ္ေထာင္တြင္းကုန္းဟု ေရွ႕လူတို႔ ေခၚဆိုခဲ့ေသာ ေျမေနရာတြင္ သဲအင္းဂူ ၀ိပႆနာ ကမၼဌာန္း ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးကို ေက်းဇူးရွင္ သဲအင္းဂူ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးမွ စတင္ တည္ေထာင္ေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။

ဤသို႔ ေလးမဂ္ ေလးဖိုလ္ကို ရရွိေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သဲအင္းဂူ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးသည္ သတၱ၀ါ ေ၀ေနယ် အေပါင္းတို႔ အေပၚ ေမတၱာ က႐ုဏာ၊ ေရွ႕႐ွဳ ကာျဖင့္ ျမန္မာျပည္ တ၀ွမ္း အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္မွ ပင့္ေလွ်ာက္ လာေသာ ဒါယိကာ၊ ဒါယိကာမ အေပါင္းတို႔အား မိမိ သိျမင္ထားေသာ တရားမ်ားျဖင့္ သာမန္ သူူတို႔ နားလည္ႏိုင္ေသာ ျမန္မာစကား အသံုးအႏွဳန္းျဖင့္ မဂ္ေပါက္ ဖိုလ္၀င္ နိဗၺာန္ ျမင္သည့္ တုိင္ေအာင္ ေဟာၾကား ျပသေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။

ဆရာေတာ္သည္ တပါးသူ၏ စိတ္ထဲတြင္ ၾကံစည္ေနေသာ အရာအားလံုးကို သိျမင္ႏိုင္ေၾကာင္း မိန္႔ေတာ္မူ ခဲ့ပါသည္။ အတိတ္ႏွင့္ အနာဂါတ္ကိုလည္း သိျမင္ပါသည္။ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီး ျဖစ္ေပၚလာမည္။ “ေမွာ္ဘီသို႔ သြားေသာ ေပတစ္ရာ လမ္းမႀကီး ျဖစ္ေပၚလာမည္။ လွ်ပ္စစ္မီးေတြေရာက္ ရွိလာမည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ရာ ယေန႔ ျဖစ္ေပၚ ေနပါၿပီ။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ပဋိပတိၱ သာသနာေတာ္ကို အသက္ႏွင့္ ခႏၶာ မငဲ့ၫႇာပဲ မနားမေန ႀကိဳးပမ္း ထမ္းေဆာင္ေတာ္ မူခဲ့ေသာ ေက်းဇူး ေတာ္ရွင္ သဲအင္းဂူ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ သက္ေတာ္ (၆၁) ႏွစ္ သိကၡာေတာ္ (၁၂)၀ါ သာသနာျပဳႏွစ္ (၁၁) ႏွစ္အရ ၁၃၃၅ ခုႏွစ္ ၀ါဆိုလဆန္း (၉)ရက္ တနဂၤေႏြေန႔ ညေန (၄:၄၅) နာရီ (၈.၇.၁၉၇၃ ) အခ်ိန္တြင္ ဘ၀ သံသရာ၀ဋ္ ဒုကၡ ခႏၶာဇာတ္ သိမ္း၍ အၿပီးတိုင္ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ မပုပ္မသိုးေသာ ရုပ္ကလပ္ေတာ္ကို ၃-ႏွစ္ အပူေဇာ္ခံထားၿပီး၊ ပတၱျမားလံုး အသြင္ မ်က္ရွင္ေတာ္ ႏွစ္ဆူႏွင့္ စြယ္ေတာ္တစ္ဆူ ထား႐ိွခဲ့ ပါသည္။

ဆရာေတာ္သည္ မရမေနစိတ္ျဖင့္ ႀကိဳးစားလွ်င္ မျဖစ္ႏိုင္တာ မရွိေၾကာင္း တရားလိုခ်င္ေသာ သဒၶါ တရားသာ အဓိက ျဖစ္ေၾကာင္း ျပသသြားခဲ့သည္။ လူဆိုးလူမိုက္ ဘဝမွ ဘုရားေပးေသာ အျမင့္ဆံုးဘြဲ႕ကို ရယူႏိုင္သည့္ အထိ ဘဝကို ေျပာင္းျပန္လွန္ ျပခဲ့သည္။ ေနာင္လာ ေနာက္သားမ်ား တရားခ်မ္းသာ ခံစားႏိုင္ေစရန္လဲ သဲအင္းဂူ ပဋိပတၱိ သာသနာကို အေမြေပးေတာ္မူခဲ့ ပါသည္။

သဲအင္းဂူဆရာေတာ္ – Myanmar Wikipedia

ဓမၼ၏အႏွစ္သာရမ်ား ( ၁၈၃ ) – Thet Tun

Credit –  Thutazone.net

=
=

Related posts